شب قدر سال 687 هجرى بوده از تأليف آن فارغ شده است ] « * » . و از تأليفات او رساله الطيف و ديوان شعر و شمارشى از رساله‌هاى ديگر است . اربلى ، اشعار بسيارى در مدح ائمه اطهار عليهم السّلام سروده و بخش عمده‌اى از آنها را در كشف الغمة متذكر گرديده است از جمله در ضمن چكامه‌اى گفته است : والى امير المؤمنين بعثتها * مثل السفائن عمن فى تيّار تحكى السّهام اذ قطعن مفازة * و كانّها فى دقة الاوتار تنحو بمقصدها اغرُ شاى الورى * بزكاء اعراق و طيب نجار حمّال اثقال و مسعف طالب * و ملاذ ملهوف و موئل جار شرف اقرّ به الحسود و سودد * شاد العلاء ليعرب و نزار و مآثر شهد العد و بفضلها * و الحق ابلج و السيوف عوارى يا راكبا يفلى الفلاة بجسرة * زيّافة كالكوكب السيّار عرّج على الارض الغرّى وقف به * و الثم ثراه وزر خير مزار و قل السّلام عليك يا مولى الورى * و ابا الهداة السّادة الابرار قصيده‌اى كه مانند كشتىهايى در درياى موّاج فرو رفته باشند تقديم حضور حضرت امير المؤمنين عليه السّلام گرديد قصيده‌اى كه در رسايى مانند تيرهايى است كه بيابان را مىپيمايد و در دقت و نازكى مانند تارهايى مىباشد محلى را در نظر دارد كه اصيل‌ترين مردم عازم آنجا مىباشند و او از اين نظر بر همگان پيشى مىگيرد . على آن كسى بود كه بارهاى سنگين را بر دوش مىكشيد و نيازمندى نيازمندان را برآورده مىساخت و پناه درماندگان و همسايگان بود على از شرافتى برخوردار بود كه مردم حسود و باشخصيت بر منزلت او غبطه مىخوردند و او با مقامى كه داشت بر يعرب و

--> ( * ) در الذريعة ، ج 18 ص 47 مىنويسد : اربلى در سوم شعبان سال 678 در بغداد از تأليف جلد اول و سال 682 ه . ق از مجلد دوم آن آسوده‌خاطر شده است و گويا تاريخى كه امل الآمل نقل كرده است به صحت نزديك‌تر باشد زيرا در آخر نسخه مطبوع آمده است : اين كتاب در 21 ماه رمضان سال 687 ه . ق به پايان رسيده است - م .